Tag Archives: australie
19 September 2012

3e en laatste keer Melbourne

Na 11 dagen in onze motorhome te hebben rondgereden moesten we hem weer inleveren. En konden we na lange tijd weer in een hostel gaan verblijven. Een leuk en gezellig hostel uitgekozen dichtbij het centrum.

Onze tijd in Melbourne hebben we nuttig besteedt met internetten, films kijken en slapen. Melbourne was voor ons dan ook alleen maar een tussenstop voordat we de trein zouden pakken naar Sydney.

15 September 2012

Great Ocean Road

Great Ocean Road

Na flink uitgewaaid te zijn in de Grampians kunnen we eindelijk onderweg naar de Great Ocean Road. Om die reden hebben we ook de motorhome gehuurd in Melbourne. Volgens een aantal mensen zou je de Great Ocean Road van oost naar west moeten rijden. Aangezien wij Remco en Irma zijn rijden wij hem lekker van west naar oost.

De eerste overnachting hebben we gemaakt bij Tower Hill, een klein natuurpark met veel dieren. Met de schemering zijn we gekomen dus konden we er niets meer van zien. De volgende dag heel vroeg opgestaan om het park te kunnen zien. (en omdat we er illegaal stonden om zo de controle te ontzien) Om half 8 stonden we al in het park. Zo vroeg zijn er nog veel dieren actief en goed zichtbaar. In een boom hebben we een wakkere koala zijn ontbijt zien eten. Remco werd tijdens het foto’s nemen vergezeld door een emoe. Na de ochtendwandeling was het voor ons weer tijd verder te rijden. De kust wacht op ons.

Langs de kust kun je regelmatig stoppen om van het uitzicht te genieten. Wat je ziet is steeds een andere formatie van zandsteenrotsen. Totdat je bij de 12 apostelen uitkomt. Waarom ze zo heten is ons nog altijd niet bekend. Het zijn er ook al lang geen 12 meer. Toch is het de grote toeristische attractie op de Great Ocean Road en konden we het niet maken door te rijden.

Een andere grote attractie is de Otway Lighthouse. We zijn erna toegereden en weer terug gereden. Voor het bezichtigen van de vuurtoren betaal je een vermogen en we kijken liever naar de koala’s langs de kant van de weg.  We hadden ook nog eens geluk dat ze allemaal actief waren. Zelfs een moeder met kind gezien, wat schattig.

Om toch nog iets actiefs te doen naast al het autorijden zijn we een stukje landinwaarts gereden en hebben we mountainbikes gehuurd. De eerste keer mountainbike en waar ga je dat doen? Ja, precies in een bergachtige omgeving. Voor een keer hadden we het weer mee en hebben heerlijk door de bossen gecrossed. Uiteraard onder de modder teruggekomen, maar een ontzettend leuke ochtend gehad.

 

 

14 August 2012

Hoge bomen vangen wel wind!

Hoge bomen vangen wel wind!

Nadat we een korte stop hadden gemaakt in Perth en Fremantle, zijn we verder naar het zuiden gereden. Hier staat de Giant Tree Top walk en zoals de naam al zegt is dit een wandeling door de kruinen van gigantische bomen.

Het idee is erg leuk, alleen we hadden de wandeling wat langer verwacht. Gelukkig kregen we in het begin wel een kaart mee, want anders konden we weleens verdwalen 😛 (1 weg, ongeveer 1 km lang, hoe je daar kan verdwalen is mij een raadsel….). Gezien de wandeling vrij snel was gelopen, zijn we ook nog even langs oude bos gegaan. Hier staan bomen die nooit zijn aangetast voor de houdkap, omdat ze gelijk in het begin al zage ndat dit speciaal was. Nu is het zo dat deze bomen nergens anders groeien, maar dan kan je tegen mij over elke boom zeggen….

Nadat we er door heen zijn gekuierd, paar keer in een boom zijn gaan staan en het informatie centrum hadden bezocht hebben we maar besloten om weer verder te gaan. Hoe meer Km’s we nu zouden maken, hoe eerder we in Esperance zouden zijn.

8 August 2012

De vis wordt duur betaald!

De vis wordt duur betaald!

Vanuit het snorkelmekka van het westen zijn we vertrokken richting het zuiden, langs Coral Bay richting Denham. Dit is namelijk de meest westelijke stad van Australië en die moet je wel bezocht hebben en daarnaast is er ook iets als Monkey Mia waar dolfijnen naar de kust komen om vis te eten, altijd leuk om mee te nemen :P. (oké, dat was de eigenlijke reden om te gaan…)

Voordat we bij Monkey Mia waren zijn we eerst nog langs stromatolieten gegaan. Dit zijn de oudste levendste wezentjes van onze planeet en hebben gezorgd dat wij hier nu rond kunnen lopen. Dat klinkt allemaal een stuk spannender dan dat het is, want het ziet eruit als een stuk stenen.

Na dit spannende gedeelte te hebben gehad, zijn we doorgegaan naar het parel schelpen witte strand. Dit gehele strand bestaat uit kleine witte schelpjes. Zelfs als je een stukje gaat graven, blijf je lagen van schelpen tegenkomen. Ziet er vreemd uit, maar wel enorm mooi!

Tussendoor hebben we nog even gestopt bij een uitzicht punt en zijn we door gereden naar Monkey Mia. De volgende dag vroeg opgestaan om te kijken naar dolfijnen (weet niet wat het met die dieren is, maar blijkbaar kan je ze alleen zien als je heel vroeg bent…) en dan komen er welgeteld 4 (!) dolfijnen naar kust toe. Sta je daar toch mooi als 150 idioten op het strand te kijken naar 4 dolfijnen die niets anders doen dan hongerig kijken totdat ze hun visje krijgen (en Irma mocht ze er eentje geven!). Viel dat even tegen! Zeker als je in Nieuw-Zeeland hebt gezwommen met 100-den dolfijnen is het een grote domper.

Ohh… voor de mensen die afvragen waar de titel opslaat. Om het Monkey Mia reservaat binnen te komen betaal je $8,- per persoon. Op een normale dag staat daar dus voor een kleine $1200,- tot $1600,- te kijken naar 4 dolfijnen die 3 vissen krijgen.

8 August 2012

Snorkelen, snorkelen en nog eens snorkelen!

Snorkelen, snorkelen en nog eens snorkelen!

Vanuit het binnenland weer terug naar de kust gereden om bij het rif aan de westkust te gaan snorkelen. Eerste instantie wilde we netjes op een overnachtingsplek overnachten, maar daar was echt niks (zelfs geen schaduw). Toevallig kwamen we daar Australiërs tegen die zeiden dat we gewoon net voor Exmouth een zijweggetje moesten pakken richting het strand en daar gewoon overnachten.

Zo gezegd, zo gedaan en zo stonden we de avond lekker in de duinen te overnachten. De volgende dag hadden we z’n saaie boodschappen dag, maar gelukkig waren we daar in de ochtend al vrij snel klaar mee en hebben we in de middag lekker gebodyboard in het water. Kunnen we dat beter dan surfen? Nee, dat niet, maar het is zoveel makkelijker en je hebt er net zoveel lol mee (misschien wel meer) als met surfen.

Die nacht weer ergens de bus in de duinen gezet en lekker op het strand gekookt. Weer een keer wat anders en ondanks het kleine beetje zand dat in je eten waait, zeker de moeite waar om te doen. Die avond maar kort geslapen, want we moesten vroeg naar het national park toe. Dit is het enige national park wat wij zijn tegengekomen dat maanden van te voren al vol zit en dat voor de laatste plekken mensen echt in de rij gaan staan. Om die reden stonden wij er om half 1 ‘s nachts dan ook al in de rij en stonden we tweede! In eerste instantie hadden we zoiets, we blijven wel wakker, maar na een kwartiertje in de duisternis te hebben gestaart begon het bed achterin de bus toch te roepen. Hebben we maar lekker in de rij geslapen en werden we wakker met nog 12 mensen achter ons in de rij. Toen de ranger in de ochtend begon met het uitdelen van de verschillende camping plekken, bleek er maar 7 vrij te zijn en waren wij een van de gelukkige! (Robbert en Iris, nog bedankt voor de tip om er vroeg te gaan staan!).

Nadat we ons hadden ‘geïnstalleerd’ op onze campingplaats zijn we de snorkelspullen gaan halen en het water in gedoken. In eerste instantie vrij koud, maar zodra je zwemt en al dat prachtige koraal ziet vergeet je dat al gelijk. Waar je bij het Great Barrier Reef nog met een boot mee moet gaan voordat je er bent, kan je hier gewoon het water inlopen en je bent er. Erg vreemd om mee te maken, maar wel enorm leuk (en enorm handig). In de twee dagen dat we er hebben gesnorkeld hebben we diverse vissen gezien, verschillende soorten koraal en ook nog een rog. Maar het meest vette wat we zagen was een schilpad. Hoe log en saai die beesten op het land zijn, hoe cool ze zijn in het water. Iedereen die ‘finding Nemo’ heeft gezien en het stukje van de schildpadden herinnert, zo zijn ze echt!

Na het enorme snorkelavontuur gaan we door naar het zuiden, richting Perth. Voor de mensen die het willen weten, we lopen nog steeds voor op onze planning (dat is voor Remco wel 2 applausjes waard, 1 voor het hebben van een planning en 2 voor zich er ook nog aan kunnen houden ook!).

16 July 2012

Onze eerste roadtrain

Nou het ritueel van gisteren weer herhaald, maar vandaag zou er een hoogtepunt in de route zitten, we zouden namelijk een keer links afslaan, richting het zuiden. Helaas voor Irma (degene die bijna 90% van de tijd rijdt, das een applausje waard), reed Remco net en mocht hij terugschakelen, bocht maken en weer opschakelen om naar het zuiden te rijden.

Tevens zijn we die dag ingehaald door een roadtrain en die zijn echt verdomde lang. Nou rijden ze hier al met lange vrachtwagens, maar dit kan max 52 meter lang zijn (vanwege regelgeving, technisch kan langer) en rijdt met 130 door. Voor een idee hoelang zoiets is, dat is ongeveer 5 BBA bussen achter elkaar, gigantisch!

15 July 2012

Nat!

Nat!

De lange saaie weg naar Cairns moesten we nu weer terugrijden om richting Alice Springs te gaan. Onderweg zijn we nog even gestopt bij Trully, want die hebben een laars staan van 7,9 meter hoogte. Zoveel regen is er bij hun in 1 jaar gevallen en mag zich daarom met recht het meest natte plaatsje van australie noemen.

 

Daarna zijn we rechts afgeslagen en een lang stuk rechtdoor gereden. Nog een keer flink op de rem moeten staan omdat een geit dacht dat het gras aan de overkant groener is en dan natuurlijk zonder te kijken de weg oversteekt. Hadden helaas nog een half uur vertraging omdat er 30 cm water op de weg stond. In het begin gingen al die 4WDers met een snorkel doorheen, gevolgd door de roadtrains (die stoppen echt nergens voor) en uiteindelijk durfde er een ander busjes door heen te gaan. Nou als dat busje er door heen kwam, dan moest ons dat ook lukken. En het lukte ons ook! Konden we weer verder rechtdoor rijden.

14 July 2012

Gevonden: Nemo!

Gevonden: Nemo!

In Cairns hadden we al een hostel overnachting geregeld , maar nog voordat we gingen slapen vroeg Irma zich al af waarom we dat alweer hadden gedaan en of we niet in de bus konden gaan slapen…

Op de een of andere manier komen wij namelijk altijd uit in vage hostels. In dit hostel bleef iedereen lekker op zijn kamer zitten en films kijken, terwijl het buiten 20-25 graden was. Daarnaast hadden we ook nog een douche die lekte alsof er iemand gewoon aan het douche was….

Ondanks alles toch nog een goede nachtrust gehad en de volgende ochtend vroeg naar de haven gelopen om de boot voor het duiken te halen. Op de boot even een korte uitleg gekregen over het hoe en wat en terwijl we die uitleg kregen hebben we ook nog een walvis gespot.

Aangekomen bij de eerste duiklocatie konden we gelijk het water in en het koraal gaan bekijken. Ondanks je kan zien dat het koraal al op grote plekken dood is, is het nog steeds prachtig om te zien. Zo hebben we Nemo (clownvis) gezien, verschillende andere vissen, een zeekomkommer aangeraakt en een oester geaait. Op de tweede duiklocatie hebben we gelijk een extra duik gemaakt en deze locatie was nog mooier dan de eerste! Meer kleur, meer koraal, meer vissen. Enige nadeel was dat we met een grotere groep gingen en dat we niks hadden aan de gids (terwijl hij de eerste keer nog zo handig was…).

 

Op de boot netjes onze logboeken ingevuld en toen hoorde we ook dat dit een van de weinig dagen was dat het echt mooi weer was. Twee weken lang hadden ze slecht weer gehad en morgen verwachte ze ook al dat het ging omslaan. Hebben we daar toch maar weer mooi geluk mee.

Ohhh ja, ik kon het niet zo mooi in het verhaal kwijt, maar deze duiktrip was wel jullie cadeau! Ondanks we het zelf hebben geboekt (dit kwam meer omdat we niet wisten welke dag handig voor ons uitkwam, maar het was wel de zelfde trip die vanuit Nederland ook was gevonden!), was het volledig jullie cadeau en hebben we er ook met volle teugen van genoten. Bedankt!

9 July 2012

Had mooi kunnen zijn..

Had mooi kunnen zijn..

Na het surfen gingen we zo door na de volgende wateractiviteit, zeilen bij de whitsundays (en niet white, de fout die ik steeds maak).

Twee dagen rijden stond in de planning, maar naar een dag waren we er al bijna (ja, dat lezen jullie goed. Remco heeft een planning en loopt er op voor!). Het enige zorgenkindje dat we hadden was het weer. Het is niet koud, maar wel regenachtig en het waait. De vraag is dan ook hoe leuk het zeilen is met slechte omstandigheden, zeker als je last van zeeziekte hebt.

De volgende ochtend maar even gevraagd wat voor weer het zou worden en pas van het weekend zou het beter worden. Het is dan zonde, maar gezien de planning konden we daar niet op wachten en hebben we maar besloten om door te rijden naar Cairns. De dagen die we nu ‘winnen’ besteden we wel ergens anders nuttig.

7 July 2012

Seventeen Seventy

Seventeen Seventy

Vanuit Fraser Island gingen we onderweg naar het verleden, Town of 1770 (of seventeen seventy, ligt er aan wie het bordje heeft gemaakt en hoe zijn pet stond…).

1770 staat eigenlijk nergens bekend om, maar je kan er wel goed surfen zoals langs 90% van de oostkust. De reden dat we dan voor 1770 kozen was dan vooral vanwege de grappig naam (en daarbij is het een stuk minder commercieel als Byron Bay, wat we om die reden ook een beetje hadden geskipt). Toen we bijna bij 1770 waren, kwamen we door Agnes Water. Dit is de “grote” plaats (+/- 1500) voor 1770 (+/- 50) en om die reden zijn we daar maar gebleven om te overnachten.

De volgende dag hebben we hier ook onze surfboarden gehuurd en ipv naar 1770 te rijden zijn we hier gelijk het water in gedoken. Want zeg nou zelf, zo goed zijn we nou ook weer niet en een golf is een golf voor ons. Waarom dan verder rijden dan noodzakelijk?

Na 4 uur in dat water te hebben gesparteld (oké, iets minder aangezien het nogal grote golfen waren en het dan vrij zwaar is om het water in te komen. Zeker als je een klein meisje met een enorme plank bent…) zijn we erachter gekomen dat we niet kunnen surfen. Golven pakken lukt dan nog wel, maar gaan staan is onmogelijk. Daarom gaan we volgende keer wel lekker bodyboarden, kleinere plank, makkelijker te hanteren en voor ons net zoveel lol 😛

Na het surfen gelijk verder gereden naar het noorden. Was niet veel, maar elke km is er toch weer mooi meegenomen. We komen tegenwoordig ook steeds vollere rustplaatsen tegen en dit was de eerste keer dat we ook andere mensen zagen koken. Blijkbaar gaat het backpack seizoen al een beetje beginnen!